Zaterdag 14 December 2014. Terug in Cha-Am

De ruim 2 weken in Chiang Mai was een fijne tijd. Er valt zoveel te zien en te beleven daar, elke dag vind je wel weer een ander evenement. Het Top North Guesthouse is nou niet echt top maar ik heb daar veel leuke mensen ontmoet. Een ‘vreemd’ guesthouse trouwens: de kamers zijn schoon, het meubilair eenvoudig, de douche geweldig met een forse stroom heet water, op elk uur van de dag. Dankzij de batterij zonnecollectoren op dak. En aangezien de heldere nachten best koud zijn is zo’n douche verkwikkend. Het uitzicht vanaf m’n balcon was niet erg inspirerend: ik keek uit op een binneplaatsje vol met afgedankt meubilair, kapotte hordeuren, planken, buizen, lege verfblikken en noem maar op. Maar ook bv. naast het zwembad was een grote zaal buiten gebruik: eveneens vol met oude matrassen, kapotte ligstoelen en wat al niet meer. Onbegrijpelijk! Maar de dames van de receptie uiterst vriendelijk en behulpzaam.

In de stad en vooral op het Tae Peaplein altijd wat te doen. De ‘roodhemden’ – de tegenhangers van de demonstranten in gele shirts die BKK onveilig maken – hielden een demonstratie met overigens weinig aanhangers. De volgende dag was er een promotiemarkt van de Lion Club Chiang Mai. Veel eetkramen met de lekkerste gerechten en natuurlijk ook de gewone snuisterijen. Al die waren worden zo prachtig uitgestald, daar zijn de verkopers uren mee bezig. En als dat dan klaar is gaan ze een dutje doen of met hun ipad spelen… .

 Een kanttekening over Chiang Mai: de airpollution is soms erbarmelijk, vooral langs de drukke wegen. Van tijd tot tijd vluchtte ik dan maar een tempelterrein om even bij te komen. In een vijver achter de temple ontdekte ik de Victoria Regina waterplant, niet eens namaak! En zo maar midden in de drukke stad.

De bedoeling was dinsdagavond/nacht naar Cha-Am te gaan, maar dinsdag was er geen plaats meer in de rechtsstreekse bus. En die bus wilde ik wel hebben ter voorkoming van overstappen in BKK. Was het maar overstapen, nee, eerst nog met de taxi naar de busjes naar Cha-Am, gezeul met baggage dus de rechtsstreekse bus was een betere oplossing.

Het werd dus woensdagavond. Een echte VIP-bus met de mogelijkheid de stoel haast horizontaal te maken, met voeten steun en erg ruim allemaal. Vertrek 19h30 en aankomst in Cha-Am de volgende ochtend om 07h30. Twee charmante in moderne mantelpakjes gestoken stewardessen brachten koekjes, water, koffie, thee eneen warme snack tijdens de reis. En halverwege, na middernacht werd gestopt bij een wegrestaurant en werden we de VIP-room ingeloodst voor een warme maaltijd. En prima buffet waar je zelf kon kiezen uit het ruime aanbod. De tafels versierd met een bloemetje, het kon niet beter ! En dat alles inbegrepen in de prijs van nog geen 20 Euro.

Cha-Am : of ik weer thuis kwam. Het leven is al volledig aan de gang om half 8 dus ook de taxichauffeurs die massaal op je afkomen om je naar je bestemming te brengen. Maar die had ik niet. Niets gereserveerd. Na eerst een kop koffie van de 7=Eleven ben ik op weg gegaan richting zee. Halverwege was ik het zat met al m’n baggage te slepen. Ik kwam langs de Okay-supermarkt (van een nederlander) en heb daar gevraagd of ik m’n spullen daar een uurtje kon stallen. Ze herkenden me, het was geen probleem. En toen naar het Cattaleya Condominium gelopen. Maar dat was vol: de dame zou me ‘s middags bellen indien een appartement vrij zou komen voor de volgende dag(en). Goed, ik had er mijn zinnen wat op gezet dus voor 1 nacht elders wat gezocht. En dat was in het kleine straatje naar Catteleya. Ik zag daar een guesthouse met een schone, opgeruimde uitstraling en dat geprobeerd . Schoenen uit bij de voordeur! Een Thai van 80 jaar stond me te word waar ik niets van snapte. Gelukkig kwam de buurvrouw om zijn woorden in het engels te vertalen. Hij wilde eigenlijk mensen die voor langere periode daar verblijven. Hij liet me de kamers zien: aan de achterkant een kleine kamer, de voorkant een ruime kamer, resp. voor 400 en 500 Baht/nacht. Ik besloot de kleine te nemen voor die ene nacht. Daarna koffer opgehaald en ik wilde me installeren, maar als ik de koffer open deed kon ik er zelf nauwelijk meer bij. Het mannetjes begreep dat ook en ik kreeg de grote kamer voor helzelfde geld. Een ruime kamer met een goed kingsizebed, 2 fauteuils, kast en bureautje, balcon met meubilair, tv, koelkast, prima badkamer: ik was er helemaal gelukkig mee. Aangezien ik niets meer gehoord had van het Cattaleya de volgende morgen besloten daar lekker te blijven. Heel rustig, er zijn slechts 4 kamers, ik ben de enige gast. Dus de volgende morgen de buurvrouw er weer bijgehaald over de prijs etc.te praten. Zei dat ik het wel jammer vond dat er geen WiFi aanwezig is. Geen probleem zei de buurvrouw “dan gebruik je gewoon mijn WiFi” en gaf gelijk het password. Ook opgelost! En nu voor een prijs voor 1 maand, alles inclusief zoals electriciteit, water, cleanup 2 x per week, voor mij ook een positieve verrassing! En werkelijk brandschoon overal. En ook de eigenaar, het schriele mannetje van 80+ was gelukkig. Hij woont alleen op de begane grond en doet vreselijk zijn best het me naar de zin te maken. Jammer dat ik hem niet kan verstaan. Voor hem geen probleem: als ik weggeweest ben en hij ziet me steekt hij gelijk een heel verhaal af, niet begrijpend dat ik er niets van versta!

Verder gisteren nog Theo en Jeannette bezocht die in een schitterende bungalow wonen op een park, ook al voor een vriendenprijsje. Leuk om weer bij te praten. Dus eindelijk bij de zee, maar nog geen zeewater gevoeld. Wel opvallend dat de zee bijzonder helder is, veel beter dan vorige keer. Mogelijk doordat toen erg veel water geloosd was op zee na de overstromingen, een andere verklaring heb ik er ook niet voor. Straks ga ik koffie drinken bij Angela, de half amerikaanse thaise met dat luxe guesthouse en misschien tijd over om eens te gaan zwemmen…

De nieuwswaarde is deze keer niet erg groot maar wie weet wat voor avonturen er komende week weer op me afkomen. Blijf kijken zo rond het weekend!