Donderdag 28 November.

Afgelopen dinsdag heb ik BKK verlaten. Er waren signalen dat de protesten een grimmiger karakter kregen o.a met bezetting van een aantal ministeries in de omgeving. Bovendien zou de hele boel opgeruimd  moeten wegens de aanstaande verjaardag van de koning. Maar de protesterende democraten zijn dat niet van plan. Maandagavond laat hoorde ik op m'n kamer het gejoel van die mensen, dus het werd menens.

Zodoende dinsdagmorgen op m'n gemak vertrokken van het River Line Guesthouse en met de bus naar het busstation Mo Chit. Ik kwam daar om 12:20 aan en zag bij het loket van de ticket-verkoper dat er een bus zou gaan naar Chiang Mai om 12:30! Op mijn vraag of ik die bus nog kon nemen belde de mevrouw met de chauffeur dat ik er aan zou komen, want het was nog een kleine wandeling en natuurlijk  zoeken waar die bus staat. Maar met een ticket op zak van 563 Bth (13 Euros) ging alles goed en kon ik de reis van 11 uur maken.

Wel prettig om zo in de middag en avond te reizen. In Thailand rijden vooral 's nachts duizenden luxe bussen van hot naar haar. Logisch dat er wel eens iets mis gaat, het zal je maar overkomen... Maar zo in een middag en avond lijkt me het risico wat minder. Een ontspannen reis, biscuitjes, water, onderweg een stop voor een maaltijd, alles inbegrepen en zo was ik dan om 23:30 in Chiang Mai op het Arcade Busstation. Daar wordt je gelijk overvallen door tuktuk- en red cap drivers die je naar het centrum willen brengen. Red caps zijn de rode kleine 'vrachtwagentjes' die fungeren als een collectieve taxi met een tiental zitplaatsen maar 20 mensen passen er ook in! Je vraagt de chauffeur om naar X te gaan, hij of zij zegt dan wel ja of nee, rekening houdend met de overige passagiers. Dus rechtsstreeks naar de Kampaengdim Road waar het Kong Court guesthouse is waar je dag en nacht kunt inchecken. En daar was (gelukkig) voldoende plaats.

De volgende dag de stad in en natuurlijk snel naar Anoun met haar koffieshop die de lekkerste cappucino van Chiang Mai maakt. Een innige begroeting met Anoun en ze vertelde gelijk dat Rai(mund), de duitser waar ik vorige keer regelmatig mee optrok ook in Chiang Mai was en elke dag bij haar kwam. Ze had hem al gevraagd of William (ja zo noemt ze mij) ook nog zou komen en nu stond ik voor haar neus. Een gevoel of je thuis komt!

Dat was ook het geval bij het winkeltje van Pam waar ik de Singha-tijd doorbreng. Ook allerhartelijkst ontvangen. Pam heeft eigenlijk een levensmiddelenwinkeltje en je koopt daar je biertje tegen de gewone winkelprijs. Buiten staan een paar tafels en bankjes en je schuift maar aan bij de overige bezoekers, meesten Thai. Maar gezellig is het wel want je zit niet alleen aan de tafel zoals bv. bij echte cafe's. Rai ontmoet ik daar ook dikwijls maar die was bezet.

Chiang Mai is een mooie stad, overzichtelijk, druk maar ook heel rustige soi's en vanmorgen ben ik verhuisd naar zo'n soi om daar te boeken bij Top North Guesthouse. Hier een kamer voor dezelfde prijs maar wel free WiFi en een zwembad.  Loop ik terug, kom langs Anoun, en wie zit daar: Rai! Een tijd zitten kletsen en bijgepraat, daarna wat gegeten bij John's Place. Hij verblijft ook in het Top North Gh.! Een jaar is welliswaar snel om maar gisteren leek het alsof ik slechts een weekje weg was geweest.

De foto hierboven is de winkel van Pam, zij zit aan de tafel, in het midden.

Ik heb ook vragen gekregen hoe je je kan aanmelden als volger. Met een Google-account schijnt dat goed te lukken; heb je dat niet dan wordt het lastig. Soms huiver ik ook een beetje van google: ze zijn mij een beetje te erg behulpzaam en al je interesses, gegevens enz. worden maar gelinked als een echte Big Brother!

Anderzijds kan je met Google erg leuke dingen doen.

Voor wie het niet kennen: als je gaat naar http://showmystreet.com krijg je een scherm waarin je een willekeurig adres kunt invoeren en binnen de kortste keren heb je een plaatje met de bewuste straat op je scherm. Tik in b.v. '15 Moon Muang Road Soi 2' en je krijgt de straat waar ik nu zit, bij het Top North

Guesthouse. Met enige oefening kan je door de straat 'wandelen'. Maar je ziet hier de alledaagse thaise straat en dat is best leuk om te doen. Vast 2 foto's van het Guesthouse waar ik momenteel verblijf.

Wat een bijzondere dag vandaag! Deze zondag stond in het teken van een grote demonstratie tegen de amnestiewet van de prime minister Shinawatra.

Zonder een oordeel te kunnen en willen geven over de politiek in Thailand weet ik slechts dat een jaar of 6 geleden de toenmalige prima minister Thaksin met zijn ministers weggestuurd en veroordeeld is wegens corruptie. Hij is uitgeweken naar Myanmar en Cambodia van waaruit hij via een stroman toch een aanzienlijke invloed uitoefent in de regering van Thailand.

Shinawatra wil deze situatie legaliseren en hem en die andere ministers amnestie te verlenen. Zodoende - denken veel thai - komt er weer een situatie van corruptie en wanbeleid.

Vandaag dus een topdag voor de demonstratie tegen de huidige regering. De hele week zijn al duizenden mensen verzameld rond het Democracy Monument in BKK. Alle boulevards van en naar dit monument zijn afgesloten. Er zijn  verkappingen gebouwd tegen regen en zon, grote schermen geplaatst en niet te vergeten alle randverschijnselen zoals voorzieningen voor eten en gratis drinken, toiletten. De doelstelling is dat de huidige regering opstapt. Of het een finale zal zijn zal de tijd leren. Een miljoen mensen werden verwacht volgens de organisatoren; de politie adviseerde thuis te blijven. Heb trouwens geen politie of andere ordediensten gezien vandaag.

Gezien het karakter van deze demonstratie had ik geen moeite om deze te bezoeken en het werd inderdaad een bijzondere dag!  Me mengen in zo'n enorme mensenmassa doe ik niet graag maar hier had ik daar geen moeite mee.

Tienduizenden mensen, nee, honderdduizenden mensen op de been, uitgerust met vlaggen, halsdoeken, polsbandjes en vooral fluitjes aan een lint in de kleuren van de vlag. En zeer vreedzaam. Op de schermen verschenen echte volksmenners die de mensen enthousiast maakten gevolgd door instemmende fluitconcerten. De redevoeringen werden afgewisseld door life music. Ik vond het vanmorgen echt ontroerend hoe de mensen eensgezind geloofden in deze demonstratie en hoopten op een betere samenleving.

Talloze verkopers van de prullaria voor deze dag boden me hun attributen aan; ik dacht 'ik ben geen thai, laat ik het maar niet doen. Naderhand werd ik toch overgehaald om een halsdoekje te kopen, nou vooruit, als adhesie voor al die mensen hier. En dat werd zeer gewaardeerd door de thai. Elders kreeg ik een sticker als deelnemer aan de demonstratie met volgnr.  567263! En met het gele (kleur van de koning) halsdoekje met vlaggetjes, fluitje en een tekst hoorde ik er helemaal bij. Kreeg toen veel instemmende goedkeuringen en talloze mensen spraken me aan: where you come from? Maar gelukkig niet over de politiek.

Zoveel mensen op de been, allemaal voor een doel. Geen enkele rottigheid, dronkenschap, agressie of ander vervelende dingen, nee, een groot saamhorigheidsfeest. Geweldig toch?

Verder maar geen verhaal, ik laat graag de beelden maar spreken. En vooral de 2 onderstaande video's! En vergeet niet het geluid aan te zetten!

Vanavond ging ik eten bij Karina, een struise Thaise waar ik steeds een flinke knuffel krijg en - ook niet onbelangrijk - een heel goede maaltijd. Ik hoef niet te kiezen uit de menu, ze weet precies wat ik lekker vind. Toen merkte ik pas de enorme verkeerschaos. Alle wegen stonden vast, de smalle soi's vol auto's. Gelukkig voor mij alles op loopafstand. 

Bangkok verder (her)ontdekt.

De eerste dagen in BKK wat oude, vertrouwde plekken bezocht in de wijk Siam. Het Bangkok Culturel and Art Center behoort bij de vaste bezoeken. Steeds zijn er tentoonstellingen met eigentijdse kunst met een bepaald thema. Het gebouw is ook een juweel van architektuur.

En natuurlijk naar de Mae Boon Krong, kortweg the MBK. Een begrip in Thailand, dat gigantische warenhuis 7 verdiepingen. Veel restaurants zitten er, meerdere bioscopen, game machines en natuurlijk ook handel. Men kan er een ruimte huren en daar zijn winkel exploiteren. Zo zie je heel veel telefoonshops, kleding, en noem het, je zal het daar vinden. Wil je een 'echte' nageschilderde Van Gogh of een Monet? Ze zijn er! Of je eigen schilderij laten maken, kan ook.

Zoals in veel warenhuizen is er ook een food-court. Een 'plein' met rondom keurige loketten waar ieder zijn eigen maaltijden verkoopt. Tegen prijzen van zo rond de een Euro. Veel personeel om de gebruikte spullen op te halen, de tafels te poetsen enz. Zo blijft het brandschoon. Dat geldt overigens voor het hele gebouw. De vloeren zijn altijd glanzend schoon, geen papiertje te zien.
Verderop weet ik een terrasje waar ik 'n biertje ga drinken om vijf uur (Singha-tijd!) en daar kwam ik weer iemand tegen waar ik de vorige keer mee kennis had gemaakt en weer gewoon verder konden praten.

En deze week ook zoals reeds beschreven in het eerste bericht, het bezoek aan het Museum Siam. Het bezoek was het zeker waard. Verrassend dat ook hier de internationale trend is toegepast met interactieve spellen en vaardigheden. Aan het eind wordt de bezoeker gevraagd op een schermpje te schrijven hoe je het museum vond. Ik schreef: The Museum Siam is fabulous. Dan loop je verder door de gang en zie je je silhouet op de muur met je meelopen en als in een stripverhaal een wolkje boven je hoofd met de tekst die ik net geschreven had.

En vanmiddag was ik bij de herdenking van de overleden monnik. Een buddhistische monnik, maar wel een van de hoogste persoonlijkheden. Een thai noemde hem 'the king of the monks'. Hij was 100 jaar geworden en genoot veel aanzien. En hij krijgt ook een 'koninklijke crematie'. Dat wil zeggen dat het lijk het hele land doorgaat zodat het volk afscheid van hem kan nemen. De feitelijke crematie is dan ook zo'n beetje over een jaar.

Hier in mijn buurt staat een grote Wat (tempel) en daar kon hij herdacht worden. Duizenden mensen komen erop af, allen keurig gekleed in zwart en wit, jong en oud, rijk en arm, eenvoudige zwarte kleding tot haute couture jurken. Op het tempelterrein zijn overkappingen gemaakt tegen regen en zon, honderden stoelen neergezet, grote schermen opgehangen waar de mensen luisteren naar de tantras van de monniken en na afloop lopen ze langs de baar. Dat gaat de hele dag zo door, de hele week al. Kosten noch moeite worden gespaard voor deze herdenking. Indrukwekkend.
Na afloop is er voor iedereen eten en drinken. En een A4-foto van de monnik en een boekje met de gebeden. Vraag me niet naar de naam van de monnik, ik kon 'm nauwelijks uitspreken laat staan onthouden!

De reis naar Bangkok.

Dinsdag 12 novembre om 20:00 van huis en met Pascale, de buurvrouw, naar het station van Villefranche.
Daar de trein genomen naar Figeac en vervolgens met de nachttrein naar Paris Austerlitz. Goed geslapen in de trein dus 's morgens om 7 uur uitgerust in Parijs. Na een petit dejeuner had ik de metro kunnen nemen naar een RER-station, bv. Saint Michel. Ik besloot lekker even te lopen in de frisse ochtend. Tijd genoeg, dus geen probleem.

Op Saint Michel - vlakbij de Notre Dame - de RER ligne B genomen naar de aeroport de Paris Charles de Gaulle. Een rit van toch wel 3 kwartier. Op CdG met de automatische trein naar Terminal 2 en vervolgens nog een flinke afstand lopen naar de juiste incheckbalie. Die was inmiddels al open en kon dus gelijk mijn koffer kwijt. En dan wachten, koffie drinken, door de passportcontrole, de detectiepoortjes (dit keer ging het zo maar in een keer goed), je spullen weer bij elkaar scharrelen en zo langzamerhand naar de gate waar om 12:45 het toestel zou vertrekken.

Ik vloog weer met Oman Air in een gloednieuwe Airbus 330. Met je eigen schermpje voor je neus en zelfs een internet verbinding met behulp van een USB-aansluiting. Echter niet gratis! Betalen vooraf met je creditcard, 10 Euro voor 10 minuten. Nou, dat hoefde niet voor mij.
Om 23:30 local time in Muscat voor de tussenlanding en om 00:45 verder door naar Bangkok. Aankomst aldaar 09:00. 's Nachts wat geslapen, niet echt moe dus alles OK.
Gelijk door naar de kelder waar het station is voor de 'airportlink', de trein die je naar centrum BKK brengt. Allemaal nog in een prima temperatuur want op de luchthaven en ook de trein is de aircon actief.
Het was een sneltrein die rechtsstreeks zonder te stoppen naar het eindpunt rijdt, daar waar de BTS ook rijdt.
De BTS is de skytrain die 20, 30 meter boven straatniveau rijdt.

En dan stap je uit de gekoelde trein in de drukkende warmte van Bangkok! Dertig graden, hoge vochtigheidsgraad, de mensen krioelen overal, de herrie van het verkeer in het bijzonder dat van de tuktuks, overal grote schermen met schreeuwende reclame, de tot rijdende keuken getransformeerde handkarren, de heerlijke geuren van voedsel die ze verspreiden, anderen die met hun handel op de sidewalks zitten, ja dit is BANGKOK!

In afgelopen jaren vond ik steeds een onderkomen in een Soi (zijstraat) in Siam. Er zijn echter in een paar jaar tijd een stuk of wat nieuwe hotels gebouwd die ook de prijzen van de bestaande accomodaties omhoog stuwden zonder dat de service verbeterde. Daarom had ik via booking.com een hotel gezocht niet ver van de Kao San Road, ook niet ver van de Chao Praya River, in een rustige soi. Het hotel, Roof View voldeed aan de verwachtingen dus eerst een frisse douche, wat uitrusten, water kopen en vooral proberen te wennen aan de warmte.

De Kao San Road is een backpackerslocatie, rumoerig, veel cafe's en winkels de hele nacht open, herrie, een grote markt. Met belachelijk hoge prijzen maar als je laat merken dat je hier niet voor het eerst bent zakt de prijs gelijk met minstens de helft! Oppassen dus. Het internationale karakter van deze straat is wel indrukwekkend maar voor koopjes kan je beter op de echte markten rondkijken.

Weerzien Bangkok

Wel en blog beginnen, geen blog beginnen. Dus toch een blog! Er zijn een aantal mensen (gelukkig) die met me meeleven en graag op de hoogte willen blijven van het reilen en zeilen in Thailand. En daar wil ik graag aan tegemoet komen. En ook voor mezelf; ben nu een weekje in Bangkok en weet nu al nauwelijks meer wat ik gedaan heb enkele dagen geleden. Er komen ook zo ongelofelijk veel indrukken op je af dat je wel notities moet maken. Ben al een paar dagen bezig een blog te openen en steeds lukte het maar niet omdat de naam die ik bedacht had al bestond en ik had er talloze geprobeerd. Ik begon werkelijk te twijfelen of ik iets over het hoofd had gezien. Maar vandaag had ik een nieuw idee voor de naam: Suvarnabhumie.blogspot.com Wellicht weet je dat dit de naam is van de gigantische luchthaven van Bangkok. Ik heb me eigenlijk nooit afgevraagd wat die naam betekent maar sinds gisteren weet ik dat.

Gisteren was ik in het Museum Siam. Voor de kenners: het museum is gelegen in de wijk bij het Grand Palais. Vlakbij is het grote tempelcomplex, de Wat Pho gesitueerd (beroemd om de massage-opleidingen die daar gegeven worden) En daarachter ligt het schitterende Museum Siam. Een smaakvol gerestaureerd gebouw met een unieke collectie over het ontstaan van Siam door de eeuwen heen tot aan het huidige Thailand. Veel interactieve mogelijkheden om je te verdiepen in die geschiedenis. Aan het begin een spetterende videopresentatie met beelden uit de oudheid die op prachtige wijze zich transformeerden in eigentijdse beelden. En in die presentatie kwam het woord Suvarnaphumie telkens terug. Maar geen vliegtuig te zien! Ik was derhalve in grote verwarring: waar gaat dit over? Maar dankzij de voortreffelijke informatie werd het begrip me uiteindelijk duidelijk.
De geschiedenis van Siam/Thailand begint zo'n 3000 jaar geleden. Het was een leeg land maar daar kwam verandering door droogte en hongersnoden in o.a. India. Een volksverhuizing kwam op gang richting het Oosten, want daar was een vruchtbaar land met een goede reputatie. De indiers noemden het Suvarnaphumie, het geen betekent: 'het goed land' ook wel 'het gouden land'. De indiers brachten hun religie, het hindouisme mee hetgeen in latere eeuwen evolueerde tot het buddhisme.
Het begrip Suvarnaphumie bleef en ik kan slechts onderschrijven dat de betekenis nog steeds van kracht is: een goed land!
 De naam is dus inderdaad ook goed gekozen voor de internationale airport!
 Dit blog zal dus ook gaan over het goed land. Het is nu de 6e of 7e keer dat ik overwinter in het goede land van de glimlach, de warmte, de cultuur.

De foto's: De skyline van Bangkok gezien vanaf de Templemount.
                Bovenop de templemount met de grote pagode
               Plaatje van de markt bij de tempel
                Ook hier bloemstukjes verkrijgbaar voor het Loy Krathongfeest
               Tenslotte 2 foto's van het Museum Siam

 Aan het blog moet nog het een en ander gesleuteld worden. Vooralsnog is het blog voor iedereen toegangkelijk en ook een gastenboek zal worden toegevoegd voor de nodige feedback. Want het is niet bedoeld als eenrichtingsverkeer! De bedoeling is dat - al naar gelang de belevenissen - dat er wekelijks een nieuw bericht wordt toegevoegd en als ik het goed heb kan je je abonneren op op het blog zodat je een mail ontvangt bij een nieuw bericht. Veel genoegen en ik kijk uit naar je reactie.