Thailand 2014-2015 zou ik het moeten noemen...

Als je kind bent duurt een jaar oneindig lang, maar het lijkt steeds sneller te gaan...
Kort geleden schreef ik hier nog over het vertrek van Bangkok naar Europa en nu ben ik alweer in Bangkok. Waar blijft de tijd, maar ik ben gelukkig dat ik dat kan doen zonder noemenswaardige fysieke of mentale problemen!

Niettemin gaan de jaren toch wel wat meetellen: de reis is voorspoedig gegaan maar de vermoeidheid slaat wel een beetje toe: ik zal proberen het uit te leggen.

Afgelopen maandag was de vertrekdag uit Lanuejouls. Koffer gepakt, maatregelen genomen voor het vertrek en 's avonds heeft de buurvrouw me weggebracht naar het station van Villefranche waar ik de trein genomen heb naar Figeac om te nachttrein naar Paris Austerlitz te nemen, met een couchette.
Zodoende dinsdagmorgen om 7 uur in Paris. Diezelfde avond zou ik vanaf Charles de Gaulle aeroport vertrekken naar Doha in Quatar en na een overstap de reis voortzetten naar Bangkok. Geen enkel probleem. Het dagje Paris was moeilijk met die koffer en handbagage, maar goed, weinig bewegingsvrijheid. En een plek voor een depot van de bagage is moeilijk te vinden.

Ik had de mogelijkheid om online in te checken en dat graag gedaan; ik hoefde slechts bij de bagage-drop m'n koffer in te leveren en klaar! Heel mooi, want er stond intussen al een lange rij om op de gebruikelijke wijze in te checken en die kon ik mooi ontlopen. Om 21h05 vertrok de A340-600 naar Doha, met ca. 300 mensen aan boord. Goede verzorging, stoelen wel erg dicht op elkaar, maar vooruit. In Doha ruim 2 uur een rustpauze voor koffie, wat rondlopen enz. en verder met een Boeing 777 naar Bangkok. Die Boeing was voortreffelijk, wat ruimer toch dan die A340, maar in beide gevallen een heel modern toestel. Alles stipt op tijd en zodoende rond 19h00 gearriveerd op Suvarnaphumi Bangkok.

De passportcontrole duurde vrij lang: als er een paar vliegtuigen kort na elkaar landen betekent dat dat er gauw zo'n 1000 man door de controle moeten en dat kost tijd. De koffer snel teruggevonden en op naar de Airportlink in de kelder. Die trein bracht me in korte tijd naar Phatya Tai, het eindstation in het centrum van BKK waarvan het nog 10 minuten lopen was naar m'n hotel wat ik al geboekt had, het Cacha Hotel aan de Phetchaburi Road: www.cachahotel.com
Het was inmiddels 21h30 toen ik daar aankwam. Natuurlijk wat geslapen onderweg, maar natuurlijk wat korte slaapjes. Heb er wat gegeten en m'n kamer ingericht en toen slapen. Dat zo'n reis toch een behoorlijk impact heeft bleek wel vanmorgen: ik werd pas wakker om 10h45, aan een stuk door geslapen, dus zo'n 10 uur!

Geweldig eigentijds hotel, pas in gebuik en ik kon profiteren van een openingsaanbieding. Uitstekend bed, een stapel dikke badlakens en handdoeken, TV. prima badkamer enz. vriendelijke receptie, ben er helemaal gelukkig mee. Het ontbijt is wat afgepast, geen selfservice. Wel wat anders dan de backpackers guesthouses waar ik voorheen nog al eens een kamer boekte. Op de website zie je meer van het hotel.

En dan Bangkok weer verkennen. De plekken waar ik graag kom zoals Siam Square, naar de MBK super warenhuis wat rondstruinen. Naar het Central World warenhuis, een eindje verderop. Buiten was er een soort Oktoberfest als in Munchen: een stuk of 5 bierbrouwers hadden een paviljoen gebouwd met life music. Heineken had een soort Holland House neergezet, maar ook Singha, Chang en Leo stonden er met fantasierijke bouwwerken. Open vanaf strikt 18h00 tot 24h00. De invloed van het militair regime is wat merkbaar: straatverkopers mogen vanaf 16h00 hun spullen verkopen maar tot die tijd zitten ze geduldig te wachten met hun ingepakte handel. Evenzo geld wisselen: een passport was altijd wel verplicht maar als je zei dat het in de hotelsafe lag namen ze genoegen met alleen de naam. Nu wordt je teruggestuurd. Maar voor de rest is Bangkok als altijd: chaotisch, druk en warm. Gelukkig is er ook nog het winkeltje waar ik m'n Leo-biertje altijd koop! En de tuktuk chauffeurs die me proberen naar de kleermaker of een gemsstore te brengen voor hun bezine-coupons.

Het Heinekenpaviljoen

En de niet te missen Bayoketower

Verwacht geen wekelijkse berichtgeving: als er iets te melden valt zal het hier wel verschijnen maar dat kan met langere tussenpozen zijn.

Een tuktuk met een muziekje!

Zondag 23 Maart 2014 Bangkok en terugreis.

.

Zondag 14 maart was in Thailand de ‘elections day’, de verkiezingen voor het gouvernement. Weinig van gemerkt : nergens lange rijen voor de stembureaus en ‘life as usual’. De gewone dingen zoals de wekelijkse touristenmarkt op de Tae Pea Gate en de Ratchamadoen Road. Er waren wat café’s gesloten, maar het was zondag. Totdat ik om een uur of 6 ging eten in de Gekko Garden, bij die Amerikaan. Het was er vreemd stil en ik wilde alvorens aan het buffet te beginnen een biertje bestellen. Maar dat ging niet: men vertelde dat vanwege de elections er vandaag geen alcoholische drank verkocht mocht worden! En ik begreep toen ook waarom er niemand aan de bar zat en waarom de drankflessen waren afgedekt met kleden! Toen was ook duidelijk waarom sommige café’s gesloten waren. Maar niet iedereen houdt zich aan die maatregel. Maar Rudi, de eigenaar van de Gekko Garden, respecteert als farang de thaise voorschriften dus… toen maar een soda limoen gedronken. Het westerse buffet was overigens weer heerlijk. Vooraf een zalmsalade genomen en als hoofdgerecht varkenshaas in een roomsaus met champignons. En knapperige groentenmix. Vers fruit toe. Op de terugweg naar het hotel bleek het stil op straat vanwege het drankverbod, niettemin waren er kroegen open waar gewoon getapt werd. Of er sancties op zouden volgen is onbekend.

Oud en stram, maar duiken dat ie kan...

Ja, kijk maar, ik was het heus! Zwembad bij hotel Chiang Mai

En dan Bangkok, chaotisch, heksenketel maar toch leuk.

2 jongens op de motorbikes bezorgen zakken met... ijsklontjes!

Zaterdagmiddag was ik bij Pam geweest, altijd gezellig. Gepraat over thai food. De ‘sweet and sour chicken with vegatables and rice’, zoetzure saus met kip en groenten, is één van m’n lievelingsgerechten met veel groenten: paprika, boontjes, ui, ananas. Maar hoe maak je de saus? Pam heeft het me uitgelegd en beloofde de ingredienten voor de saus te laten brengen naar m’n hotel. En jawel, zondagmiddag lag ik heerlijk te luieren bij het zwembad en toen kwam Odd, de zoon van Pam, een paar flessen saus brengen die gemixt de juiste sweet and sour sauce op moeten leveren !

En dinsdag was de dag van vertrek naar BKK. Had al een ticket voor de bus met een goede plaats : vooraan onderin in die dubbeldekker. Boven schudt zo’n bus behoorlijk, onderin heb je er geen last van. Vertrek was om 11h30 voor een tocht van 11 uur! Wel mooi ook die tocht door het prachtige tropische landschap: eerst bergen en bossen, wat later de plains met de rijstvelden, eindeloos maar zeker niet saai. Hier en daar wat originele houten huizen of een fraaie bungalow, een dorp of stadje totdat je bij Ayutthaya bent, 80 Km. van BKK. Dan zijn er langs de hiway fabrieken, bedrijven, kantoren enz. Goed te merken dat je de hoofdstad nadert. Ziet er allemaal welvarend uit: een perfecte infrastructuur, veel bedrijvigheid zelfs nadat het intussen avond was geworden. En zo kwam ik aan om half elf bij het enorme Mo Chit Busstation in BKK. Tientallen bussen staan aan de perrons of geparkeerd naast het station. Gearriveerde bussen stoppen naast de ingang om passagiers uit te laden. En je begrijpt het al: taxi- en tuktukchauffeurs in overvloed. Was nog nauwelijks uit de bus en wachtte op m’n koffer vroeg al iemand ‘where you go?’. ‘Naar m’n hotel’ antwoordde ik. ‘Taxi?’, ja als het een taxi met meter is. Was geen probleem. Niet iedereen heeft een meter, tuktuks al helemaal niet, dus altijd naar de meter vragen. Hij nam m’n koffer en we gingen naar de taxi die stond naast het Mo Chit complex op een ‘camping’. Het bleek een enorme wagen te zijn, een luxe Honda, zoiets als een Renault Espace. Hij klapte enkele leren stoelen op om plaats te maken voor m’n baggage. Geen paneel met Taxi – Meter op dak dus vroeg ik nogmaals of hij een meter had. Kom mee, riep hij en liet me de tarievenlijst zien: Limousineservice vanaf 1500 Baht ! O nee. Wat wil je betalen ? vroeg hij. 100 Baht! Onmogelijk. Ik pakte m’n koffer en liep weg naar de officiele taxi standplaats van het Mo Chit. Onderweg diverse tuktukdrivers die met een ritje wilde aansmeren:  400 Baht, net zoveel als een meter-taxi en je hoeft niet te wachten op een taxi en wees me de rij aan bij de taxistandplaats. Nee, dankjewel. De rij was tamelijk lang maar de taxis rijden af en aan en binnen 5 minuten had ik een taxi met meter! En na een ritje van 15 minuten moest ik 90 Baht betalen! Nooit vergeten: altijd een metertaxi nemen of als je de rit kent het bedrag afspreken.

Zomaar wat impressies uit Bangkok. Hier het beroemde MBK.

Eten op straat uit de rijdende keuken. Voor veel thai die thuis geen keuken hebben.

Het lijkt wel een C&A, maar dit is gewoon op straat. Iedere avond weer inpakken!

Hier een stukje van de BTS Skytrain. Eronder een promenade, daaronder de straat

Het hotel had ik gereserveerd via booking.com. Zag er aardig uit, prijs correct, in een buurt waar ik graag wilde zitten. De kamer bleek wel erg klein, het bed was gewoon slecht, uit de kraan kwam een piepklein straaltje water, meubilair: zelfs geen stoel en bovendien rook het er niet bepaald fris. Maar ja, ik had gereserveerd en kon het niet meer annuleren en om 11 uur ‘s avonds nog een ander hotel gaan zoeken. De buurt, een soi van de drukke Petchaburi Road, was rustig. Ook weinig andere gasten in het hotel. Ik moest het er vier nachten mee doen.

De 'openlucht C&A' van de andere kant

In BKK niets maar dan ook niets van demonstraties, optochten of onlusten gezien terwijl juist in dat gebied (Siam) er toch protestacties geweest waren. In de buurt staat de Bayoketower, de hoogste skyscraper van BKK. Wat verderop heb je de grote malls: Central World, Discovery en de MBK. Op straat een en al kramen met van alles en nogwat: het bruisende hart van een wereldstad. Veel gelopen, terrasjes, toch nog een paar shirts gekocht in de MBK maar verder was de koffer al overvol. De MBK is m’n favorite warenhuis: 6 étages met een enorme oppervlakte vol met ondernemers die kleine winkeltjes exploiteren van soms slechts enkele vierkante meters. Veel van hetzelfde maar prijzen kunnen aardig verschillen. En veel restaurants, koffieshops, bioscopen, een foodcourt waar je voor weinig geld kunt eten en alles is er te koop. Je raakt er niet uitgekeken en bovendien is de temperatuur binnen zeer aangenaam want buiten was het 35, 36 graden!

En vrijdagmorgen om half zes begon de terugreis. Om 06h00 stond ik op de Petchaburi Road en binnen een minuut had ik een taxi die me in goed 30 minuten naar de airport bracht. De koffer en mezelf inchecken, daarna douane en controle van de bagage en gelukkig geen probleem. Toen het tijd was voor de boarding met de instapkaart naar binnen. Bleek ik een plaats toegewezen naast een moslima in een boerka, nikad of zoiets

Hier zo'n mobiel restaurant, midden op straat.

Hier aan de lekkerste cappucino bij Dunkin' Donut in de MBK.

en hier aan het lekkerste bier Leo en een praatje met een thai.

. Ze keek al lelijk naar me en even later vroeg een muslim in een lange jurk me of ik van plaats wilde veranderen. Ik had een seat aan het uiteinde van 4 seats, dus bij het gangpad en hij bood me een middenplaatsje aan in de rij achter mij. Tussen allemaal muslims. Daar had ik geen zin in. En na enig overleg tussen die muslims ging de boerka weg en kwam ere en man naast me zitten, ook muslim. Niet erg welwillend van me maar ik had in Chiang Mai ook al een aanvaring met muslims en daarom had ik er geen zin in. Bovendien: de plaats was niet mijn keus maar die van de Oman Air. In Thailand kan je zo alle buddhistische tempels binnenlopen en bekijken. Nu staat er ook een mosqee daar en wilde dat ook wel eens zien. Nou, niet dus. Op het voorterrein van het gebouw werd ik al zeer onvriendelijk teruggestuurd. Die muslim naast me sprak geen engels dus werd er ook niets gezegd. Het tweede deel van de reis ging gelukkig wat gezelliger. Overigens ben ik best tevreden over Oman Air. Stipt op tijd, modern materieel, goed eten en drinken en een gunstige prijs. Om 19h00 geland in Paris, twee en een half uur later, na wat gegeten te hebben was ik in het hotel. Van 05h30 tot 21h30 lijkt te doen maar er komt wel 6 uur tijdverschil bij derhalve 22 uur onderweg!  

En dan ben je ineens weer in Paris. Wat een wereld van verschil! Bangkok is druk, chaotisch, rommelig maar ook schitterende gebouwen en prachtige huur/koophuizen, van grote klasse. Het verkeer met de vele motorbikes lijkt eveneens ongeorganiseerd maar de thai zijn galant en geven je meestal voorrang als voetganger maar je moet er niet teveel op rekenen... En de warmte kan ook wel eens benauwend worden.
Zaterdagmorgen in Paris bij het opstaan zag ik dat het regende. Toen ik naar buiten ging voor een ontbijt dacht ik "wat moet ik hier, loop te rillen van de kou, grote plassen op straat, was ik maar in BKK"
Paris daarentegen heeft veel meer allure, de lucht was er weer schoon na de smog van vorige week; het lijkt allemaal wat ruimer en voor ons, westerlingen, smaakvoller. Neem nou een monument zoals onderstaand foto van het plein Nation of de huidige rage om bepaalde bruggen te behangen met hangsloten vooral van verliefde stellen. Inmiddels hangen ze niet meer aan het gaas van de brug maar 3,4 rijen dik aan elkaar

Plein Nation met een enorm bronzen beeld.

geklonken. De sleutels worden in de Seine gegooid en het stadsbestuur maakt zich zorgen over het extra gewicht door al die sloten. Maar wel een ludieke actie.

Met alle bagage in de metro Paris

Een kapitaal aan sloten, veelal met hartjes en namen.

Handige verkopers maken gebruik van de hausse en verkopen die sloten voor 10 tot 15 Euros. Prijs in een ijzerwinkel misschien 5 Euros.

Ja, zo is er een einde gekomen aan m'n lange winter-verblijf in Thailand en ik hoop er nog vaak te komen. Pascale, m'n buurvrouw, vertelde dat het zoveel geregend had de afgelopen maanden. Nou geeft dat voor mij nauwelijks overlast maar leuk is het niet. Geef mij maar de zon, de warmte, de ontspannen sfeer van Thailand. Ik ben vanmiddag maar van armoe naar de McDo gegaan om dit blog te kunnen maken want ik heb thuis nog geen internet. Bovendien, m'n huis is koud en het duurt wel een paar dagen voor het weer aangenaam warm wordt.

Ik hoop dat iedereen een beetje genoegen heeft beleefd aan m'n avonturen. Het zijn natuurlijk maar momentopnamen maar ik heb getracht daarmee ook de sfeer een beetje over te brengen want als je nooit in ZO-Asie geweest bent realiseer je niet dat het daar heel anders aan toe gaat. Het lijkt haast een westers land, maar dat is slechts een dun schilletje: verschil tussen arm en rijk is schrikbarend. En de meesten zijn gewoon arm maar leven vaak met de dag. Maar kom je in de malls dan lijkt het of geld geen rol speelt. Indien iemand vragen heeft over bv. het reizen in Thailand, de do and don't things, over eten enz. laat het gewoon weten en stuur me een mail.

Volgens de statistieken van dit blog zijn er meer dan 1000 pageviews geweest en dat zijn voor mij als de 'likes' van Facebook. Dus voor mij ook een bevestiging dat ik niet voor niks heb zitten zwoegen achter m'n computer. Hartelijk bedankt voor je belangstelling en meeleven. 

Zaterdag 22 maart 2014 Paris

Zaterdag, dus een nieuwe editie. Helaas niet deze zaterdag. Nou ja, heel even in het kort:
Ben gisteren vertrokken uit Bangkok: om half zes opgestaan, met de taxi naar de airport, incheken enz. en naar Muscat. Daar overstappen waarvoor ik ruim een uur de tijd had en dan naar Paris. Aankomst in Paris plaatselijke tijd half acht. Naar hotel  met de metro en het laatste stukje lopen en toen was het half tien.
Dus vanaf 05h30 (BKK) tot 21h30 (Paris) en 6 uur tijdverschil: 22 uren onderweg geweest. Je begrijpt dat ik toen geen energie meer had het blog te schrijven. Een goed hotel in Paris met goed bed, warme douche dus lekker uitgeslapen vanmorgen en toen ook geen tijd meer te schrijven.

Vannacht neem ik de slaaptrein naar Figeac en Villefranche de Rouergue en morgenochtend om 09h00 komt de buurman me ophalen. Dus morgen zal er ook niet veel van terecht komen maar het verhaal over Bangkok volgt zo mogelijk maandag in de loop van de dag. Het was best leuk in BKK dus ga ik er gauw over schrijven. En foto's natuurlijk.

Nu stop ik bij de Mc Donald en ga naar het station.

Zaterdag 15 Maart 2014 Chiang Mai

En deze editie is dan vooralsnog de laatste in de serie Thailand 2013/2014 want volgende week zaterdag zal ik weer terug zijn in Paris als alles hopelijk goed gaat... Je weet het maar nooit.

Het was en is warm in Chiang Mai. De hele week bereikte de temperatuur in de middag de 35 graden C. En vooral in de stad is dat behoorlijk warm en ik miste hier dan ook de verkoelende zeebries van Cha-Am. Dus 's morgens na het ontbijt de stad in om een boodschapje te doen, m'n cappucino te drinken en wat ik al nog meer tegenkom. Maar rond het middaguur terug naar het Guesthouse en lekker lui op een sunbed liggen in de schaduw van de bomen rond het zwembad. Zo nu en dan een duik in het water en zo kom ik dan de middag wel door. Jammer dat m'n tablet niet opgewassen is tegen het felle licht, zelfs in de schaduw. Ik heb er een dikke 100 e-books opstaan maar lezen was er daar niet bij, jammer.

John's Place, m'n favorite restaurant met dakterras.

Tae Pea Gate: vader en zoon maken muziek. Met een drumstel van afval.

Eind van een middag was ik even bij Pam langsgegaan. Pam, van het winkeltje. De scholieren waren merendeels alweer vertrokken dus ik kon rustig met een andere klant aan het tafeltje zitten. Komt even later Pam naast me zitten. Ze begon haar schortzakken leeg te maken: handenvol biljetten van 20 en 50 Baht of hoger, de opbrengst van o.a. de scholiertjes. Ze spreidt ze uit op de tafel voor haar, een hele berg en gaat op haar gemak de verfrommelde briefjes gladstrijken en sorteren. En tellen natuurlijk: een geliefde bezigheid van Thai! Gewoon aan een tafeltje half op straat! Ik had er graag een foto van willen maken maar dat vond ik toch wat te indiscreet.

Ik had nog een 'activity' willen maken deze week. Zo'n dagtocht langs allerlei doe- en ziendingen. Van ziplines (accro-branche), elephantriding, bezoek aan hiltribdorpjes, rafting, trekking, orchidfarms en noem maar op. Al die dingen heb ik al eens gedaan, die ziplines is een van de leukste. Vijf jaar geleden was er één in Chiang Mai, de Flight of the gibbons. Nu zijn er intussen al een stuk of vijf bedrijven die zoiets exploiteren in het prachtige gebied rond Mae Rim. Maar door de hitte is er niet van gekomen.

Gisteren ging ik de ticket kopen naar Bangkok op het Arcade Busstation. Ik vertrek maandagmorgen van hier naar BKK om de laatste paar dagen daar door te brengen. Want vrijdagmorgen vertrekt m'n vliegtuig om 09h15 vanaf de airport en zo heb ik nog een dag of 3 om BKK 'wat beter te leren kennen'! Toen dat voor elkaar was ben ik wat verderop gegaan waar de ringweg rond Chiang Mai ligt. Een gebied erg in ontwikkeling. In january jl. is er een enorme mall geopend aan die ringweg, The Central Festival. Even bekijken en even in de koelte van zo'n geklimatiseerd gebouw. Toen ik binnenkwam vroeg ik me af of ik op een andere planeet gekomen was. Ik heb prachtige winkelcentra gezien in BKK zoals Central World, The Discovery, Pantip Plaza enz. Prachtig, luxueus, maar deze nieuwe mall in Chiang Mai is echt het summum. . Groot, groots, prachtige architektuur, schoon, glimmend, ruim, overal zitjes. Bekijk de foto's en je zult het onvoorstelbaar vinden. En dat in een land waar het overgrote deel van de bevolking feitelijk in armoede leeft. En hier vind je alle internationale merken in hun designwinkels maar ook veel restaurants, een kidsplace, zelfs een heuse ijsbaan (verrassend hoe goed die thaise kinderen kunnen schaatsen!) bioscopen en noem maar op.

Slechts een klein stukje van het immense gebouw

Een schatting over het aantal vierkante meters durf ik niet te maken: 6 étages met spiegelgladde marmeren vloeren, geen papiertje of erger: kauwgum, op de vloeren. Een legertje poetsvrouwen zorgen daar wel voor!

De kidsplace waar kinderen zich uit kunnen leven in een fantasiewereld 

Kunstijsbaan voor wat oudere jeugd

De entree van de bioscopen. De smartphone is ook hier populair.

Het lijnenspel, kleuren en materialen, afwerking: geweldig!

En natuurlijk een must als je Chiang Mai bent: bezoekjes aan tempels met hun uitbundige versieringen. Even uit het drukke verkeer in een stille omgeving rond de temple tot rust komen en de wonderlijke kunstuitingen op je in laten werken. Er valt altijd wel wat te schilderen of te repareren en als je dan ziet hoe nauwgezet en precies die werken uitgevoerd worden, dat is heel indrukwekkend.

Natuurlijk horen er lotusbloemen bij...

Kunstzinnige versieringen met veel geduld gemaakt.

Zomaar een galerie

Helaas kan ik de toegezegde video's van Cor niet laten zien. Vermoedelijk zijn de HD-films te groot om ze te kunnen upoaden in Blogger. Jammer, het was zeer de moeite waard.
Volgende week zaterdag hoop ik vanuit Paris nog een verslag te kunnen maken over BKK en de reis terug. En zo komt dan langzaam maar zeker een eind aan buitengewoon plezierige verblijf in Thailand deze winter. En ik hoop dat het niet de laatste keer zal zijn!

Zaterdag 8 Maart 2014 Chiang Mai.

En het is alweer zaterdag, du seen nieuwe editie op het blog! En er wordt op gerekend. Ik zag in de statistieken van dit blog dat op zaterdag het aantal pageviews omhoog schiet. Maar vorige week zaterdag was er nog geen nieuwe editie; het blijkt dus dat mijne trouwe lezers er echt op rekenen.

Chiang Mai is toch heel anders dan Cha-Am. Natuurlijk, het is een grote stad maar wel overzichtelijk. En behoorlijk warm hier: zo vanaf het middaguur bereikt de temperatuur 34, 35 graden. Maar ‘s avonds zakt die weer behoorlijk en ‘s nachts is het zelfs ‘koud’! Daarbij is er overdag nog al eens een zuchtje wind en dat maakt de warmte best aangenaam. De gevreesde airpollutie is weggebleven. Andere jaren, zo in de maanden February en maart werden in de wijde omgeving van Chiang Mai de rijstvelden platgebrand, rijstvelden met verdroogde resten van de oogst. En die rook trok zo door het dal van de rivier naar Chiang Mai. Gelukkig nu dus niet. Er was reeds jaren een polemiek over de luchtvervuiling maar nu is er dan toch een oplossing gekomen.

Dus zondag kon ik Chiang Mai opnieuw ontdekken. Helaas is de coffeeshop van Anoucha gesloten. Alles staat er nog in het zaakje maar de deur blijft gesloten. Jammer, ik mis m’n cappuccino, de beste van heel de stad. En natuurlijk was er weer de sundaynight market op de Ratschadamnoen Road en de Tae Pea Gate. Blijft altijd interessant.

Blinde kinderen die wat proberen te verdienen op de markt.

Maar ook ouderen met antieke muziekinstrumenten die spelen voor de charity.

De markt nog in opbouw.

Daarna een hapje gegeten bij John’s Place op de Moon Muang Road. Een groot café-restaurant met heel veel personeel en heel veel farangs. En je kan ook eten op het dakterras. Daar hangt trouwens een enorm scherm, zo’n 100”, en daar begon juist op dat moment, 20h30, de live-wedstrijd Feyenoord-Ajax! Die zal niet zo integraal uitgezonden worden in NL. Hier een haarscherp beeld en ja, ik ben toch nog een beetje nederlander, ik ben blijven kijken ook al heb ik niets meer met Ajax noch Feyenoord. Niet helemaal waar want ik was toch nog blij met de overwinning van Ajax!

Maandagavond m’n thaise vrienden ontmoet Moon en haar broer Don. Moon heeft jarenlang Mr. Pieter verzorgd en die is begin februari overleden, 86 jaar. Ze heeft hem liefdevol verzorgd. Hij is gecremeerd en ze hebben een prachtige urn gekocht en die gaan ze naar Berlijn brengen waar de man vandaan kwam en nog familie heeft.

Verder Pam nog opgezocht is haar nieuwe shop; wegens stadsvernieuwing moest ze verhuizen en heeft nu een nieuwe shop vlakbij een primairy school. Als de school uitgaat om 4 uur is het een drukte van jewelste bij haar winkeltje: veel kinderen willen wat eten en/of drinken en daar hebben ze kennelijk geld voor. Eigenlijk helemaal fout: veel kinderen hebben al enig overgewicht maar snoepen hoort erbij hier. En – vanzelfsprekend – Pam springt daarop in met allerlei snacks.

Pam geheel links

Het zithoekje bij Pam: gauw een spelletje op de iPad!

En de schooljeugd in tenue voor haar shop.

En vanwege de warmte heb ik ‘s middags niet veel anders gedaan dan een plekje zoeken in de schaduw onder de bomen bij het zwembad van het guesthouse. Zo nu en dan een duik in het iets koelere water en voor de rest wat lezen, een praatje maken, een soda drinken tot het na 5 uur weer wat koeler wordt. ‘s Morgens een boodschapje op de markt, fruit kopen, koffie drinken of naar de shopping mall Kad Suan Kaew waar het aangenaam vertoeven is met de airconditioners. Slechts ‘kijken-niet-kopen” want de koffer is vol!

Trouwens een geheel ander soort touristen hier. Zijn het in Cha-Am hoofdzakelijk 55+ mensen, hier ook veel jonge backpackers met enorme rugzakken, vooral Amerikanen. Maar niet heel erg veel touristen. Als ik door de soi loop naar mijn guesthouse passer ik talloze andere guesthouses maar overal bordjes “Rooms free”. Ook mijn guesthouse is voor pakweg 50 a 60% gevuld. Heeft ook voordelen: ‘s avonds en ‘s nachts is het stil! Het Top North Guesthouse is nou niet echt 'top', de kamer is - laat ik het zo maar noemen - wat sober. De douche is heel goed, het bed ook en vooral het zwembad maakt het helemaal goed!

Ik had nog enkele video's van Cor willen plaatsen hier o.a. van het parasailing en de beklimming van de berg in het Natuurpark. Helaas krijg ik herhaaldelijk bij elke poging de kreet "er is iets misgegaan bij het uploaden van uw video" Wat er mis is staat er niet bij. Een video van het Guesthouse van Angela staat hierboven, dat was de enige die wel lukte. Ik blijf het proberen! Tot volgende week.

Zondag 2 maart 2014 De laatste week in Cha-Am.

Een dag later als gebruikelijk voor de wekelijkse editie van de belevenissen in Thailand. Het was de laatste week in Cha-Am, dus druk met afscheid nemen, nog ‘even’ een paar laatste dingen doen en zodoende nauwelijks tijd om het blog bij te werken. Bovendien was gisteren, zaterdag, een reisdag want ik ga de laatste weken doorbrengen in Chiang Mai. ‘s Morgens goed 8 uur afscheid genomen van Mr. Maany en de buurvrouw en met de motorbiketaxi naar de hiway, naar het busstation naar Bangkok. Om 9 uur met een van naar Mor Chit, het grote busstation in Bangkok. Was daar om 11h45 en vond gelijk aansluiting met een bus naar Chiang Mai, die om 12h00 vertrok. Kan het beter? En uiteindelijk om 23h00 aankomst op het busstation van Chiang Mai. Je zit de hele dag in die bussen maar toch is het knap vermoeiend. Toen ik dan ook met de tuktuk bij het gereserveerde Top North Guesthouse was aangekomen was er slechts één verlangen: slapen! Zal ook wel komen door de zware koffer, die zo langzamerhand wel het maximale gewicht van 30 Kg. bereikt zal hebben!

De afgelopen week genoten van een paar lange strandwandelingen. Het was heerlijk helder weer met – aan het strand – een forse bries. De golven waren tamelijk hoog dus van echt zwemmen nauwelijks sprake, voor enige verkoeling wel erg fijn. Al die wandelingen hebben er toch maar voor gezorgd dat ik flink ben afgevallen en dat was hard nodig! Nu is m'n BMI weer aardig uit de gevarenzone.

Dinsdag met Cor op de motorbike naar het Forest Park Panthurat geweest. Vorige maand was ik er ook al geweest en een top beklommen, deze keer wilde ik met Cor ook een tweede top beklimmen. Voor Cor was het nieuw en dus eerst de kleine beklimming naar ‘the mirror’ gedaan. Blijft een unieke ervaring. Daarna het echte klimwerk. Bij een 3-sprong eerst de linkse doodlopende weg genomen naar de hoogste top.  Ga je rechtsaf dan kan je via een andere top doorlopen en weer beneden aankomen. Maar de weg linksaf wordt kennelijk niet zo vaak gebruikt. Na enige tijd werd het pad slechter en slechter totdat er zelfs geen sprake meer was van een pad, het liep dood in struikgewas. Terwijl wij even zaten om uit te rusten kwamen er een paar japanners aan, ook op weg naar die top. Ook zij liepen vast in het ondoordringbare bos; voor ons een bewijs dat we niet voor niets de verdere beklimming gestaakt hadden. Cor heeft enkele videos gemaakt: zeer de moeite waard ze te bekijken.

Cor bij 'the mirror'

Terug van het natuurpark op de kustweg in Cha-Am

Woensdag weer een heerlijke stranddag met ‘s avonds de grote weekmarkt bij het Railway Station, altijd een meetingpoint voor talloze farangs. Wat eten kopen bij de talloze stalletjes, een plaatsje zoeken bij een van de grote terrassen , biertje erbij, praatje maken met andere farangs en genieten van de drukte op de markt voor je. Dat blijft voor mij steeds een leuke ervaring : al die verschillende koopwaar van gereedschappen, veel kleding, de foodstalls met gebakken insecten (niet voor mij!) maar ook heerlijke Pad Thai (gebakken noodles met groenten en kip), fruit en noem maar op. Er is zelfs een speelterrein voor kinderen ingericht met luchtkussens en glijbanen.

Donderdagmorgen de reis naar Chiang Mai voorbereid maar ook een ticket voor de trein van Paris naar huis, en een hotel in Paris. Ik hoop op 21 maart om 19h45 aan te komen op Charles de Gaulle. Dezelfde avond zou ik door kunnen reizen naar huis met de trein van 22h45. Maar drie uur is toch wat kort om van de aeroport naar het station Austerlitz te reizen met de RER en de metro, dus veiligheidshalve maar de trein van de volgende dag gereserveerd.

De visserskinderen die bij het strand wonen

De sky-line van Cha-Am met een stuk of wat condo's

Vrijdag met Cor een fikse strandwandeling gemaakt tot nagenoeg waar het zuiderstrand ophoudt. Daar is een klein haventje met pleziervaartuigen en daarvoorbij is de kust rotsachtig en onbegaanbaar. Bij het laatste resort, The Regent Resort, wat gedronken (voor ‘westerse’ prijzen) en wat foto’s gemaakt. Prachtig zwembad tussen de appartementen, luxe ligstoelen met dikke kussens. Maar die mensen op die stoelen ! Natuurlijk allemaal westerlingen die daar een paar weken verblijven, maar wat zaten ze allemaal verveeld te kijken. Het resort is tamelijk afgelegen dus die mensen komen nooit in het ‘echte’ Thailand, zien alleen maar dezelfde mensen daar en liggen dus de hele dag onder een parasol aan de rand van het zwembad. Cor en ik vonden het afschuwelijk en we zijn maar heel gauw weer teruggegaan. Op Google Earth heeft Cor de afstand gemeten en dat bleek ca. 9 Km. te zijn vanaf onze locatie, derhalve een wandeling van 18 Km. deels ook door het mulle zand. Maar ik kan je verzekeren: het is genieten op het stille strand met hier een daar wat thaipeople die schelpen opgraven voor hun avondmaal of om te verkopen aan restaurants. 

Het Regent Resort.

Het buffet met Cor, Mark en Kisou (of zoiets)

Weer terug in de bewoonde wereld bij de ‘4 gezusters’ wat gedronken. Deze 4 zussen zijn masseuses en iedere keer als je er langs komt is het natuurlijk “Hello, massage?”. Lieve meiden, altijd een praatje en vooral een lach en alle tijd voor je. Maar nu geen tijd meer voor een massage. ‘s Avonds hadden we gereserveerd voor een buffet bij ons in het straatje. Vanaf 19h00. Dus snel naar huis, douche, omkleden en aan tafel. Met een vriend van Cor, Mark, en zijn thaise vriendin genoten van het uitgebreide buffet. Een entrée met o.a. een aardappelsalade (zeker niet slecht, maar de mijne is beter hoor Els! haha) tomaat, sla enz. enz. Voor het hoofdgerecht een keuze uit heerlijke groenten, kip in currysaus, dunne plakken beef in een saus, spareribs van de bbq en zo nog wat voor het opscheppen. En vers fruit toe. Uitstekend verzorgd, voornamelijk Thaifood maar niet erg spicy; eten ook bijna uitsluitend westerlingen.

Nou meiden, een smile hoort er toch gratis bij?

Overzicht van het buffet

En toen nog de koffer inpakken, de wekker op 07h00 gezet al was het inmidddels middernacht. En dat na een lange en vermoeiende dag!

En nu dus op deze zondagmorgen in Chiang Mai bij het zwembad van het guesthouse voor de laatste paar weken. Ik wil – als de situatie in BKK het toelaat – ook nog een paar dagen doorbrengen daar alvorens te vertrekken naar de airport

Genoeg voor nu. Geniet van de video’s die Cor gemaakt heeft met zijn camera op HD-formaat en ik hoop weer a.s. zaterdag een verslagje te kunnen maken van Chiang Mai !

Terugkijkend op de afgelopen maanden in Cha-Am kan ik alleen maar zegggen: Wat een heerlijke tijd heb ik hier toch weer gehad. Cor verzuchtte laatst ook: "Willem, wat moeten wij toch gelukkig zijn dat we dit kunnen doen" Voor hem helemaal: hier geen last van zijn reuma terwijl hij thuis zware medicijnen moet slikken om de pijn te verlichten...

Nee, Cha-Am is een heerlijk winterverblijf, ik hoop hier nog vaak te komen!

De foto's en video's staan wat kriskras door elkaar: lastig om ze op een bepaalde plek te krijgen door het verspringen van tekst.

Cor heeft nog meer prachtige video's gemaakt, volgende keer zal ik er nog enkele publiceren.

Zaterdag 22 February 2014 Cha-Am

Na de drukke feestweek in Cha-Am was het deze week weer een ‘gewone’ week. Tamelijk rustig en ontspannen. Maandag naar Hua Hin geweest, zo’n 20 Km. hier vandaan. Een poosje rondgelopen in de shopping mall, wat kleren gekocht, lekker gegeten bij de food court van de Tesco waar je heel goedkoop goed kunt eten, het oude centrum van Hua Hin door gewandeld en weer met de bus terug. Hua Hin is een stad vergeleken met Cha-Am maar voor de sfeer en het strand kan je beter in Cha-Am zitten.

The Engergy Resort in aanbouw. 

Ja, die Thai kunnen toch fraaie dingen bouwen!

Dinsdag weer eens een (erg) lange strandwandeling gemaakt waardoor we het woensdag maar rustig aan hebben gedaan. Die dag maar een kort ommetje gemaakt naar de pier van de vissershaven. En daar waren een aantal mensen bezig met parapente : met een flink scherm boven je hoofd en een propellor op je rug de lucht in. Het bleek een club Nederlanders te zijn onder leiding van de instructeur uit Bergen op Zoom. Hij heeft de beschikking over een terrein op Tholen voor deze sport maar oefent vooral in Spanje vanwege de vele beperkingen die in NL gelden. Maar deze keer dus in Thailand met een aantal enthousiastelingen. Hier is de enige beperkingdat ze niet te hoog mogen: vanwege de Koning die in Hua Hin woont. Dus niet stiekem in z’n tuin kijken! We hadden ze al zien vliegen ‘s morgens en die middag hebben we het eens van dichtbij bekeken. Prachtig hoor, maar ik ga er maar niet meer aan beginnen.

Donderdag ben ik met de motorbike een tocht gaan maken. Weer richting de mountains, door kleine dorpjes maar ook flinke resorts zijn daar verscholen in het oerwoud. En op de gekste plaatsen, ver van de bewoonde wereld staan ineens weer een paar huizen met “Rooms for rent”, maar of die ook wel eens verhuurd worden…? Hier en daar een marktje met prijzen die substantieel lager zijn dan in Cha-Am, vooral fruit en vis. Soms ook een bijzondere temple op eveneens bijzondere plaats. En zo kwam ik ook bij een Wildlife Rescue Park. Het is een gesloten park waar oude of geblesseerde dieren opgevangen worden en ook dieren die met uitsterven bedreigd worden. Gesitueerd in een prachtig gebied met groot meer met eilandjes. Het was trouwens – voor het eerst hier – een bewolkte dag maar het bleef droog; alleen ‘s avonds heeft het wat geregend.

Een stuwmeer voor irrigatie.

Een tempel met een inclining Buddha en zo'n typisch thais beeldje.

Bij dit Buddhabeeld vaantjes met wensen van de buddhisten.

Dat was ook vrijdag het geval. Tot een uur of 2 heeft het geregend, geen tropische bui maar slechts een licht regentje. Alle farangs bleven binnen maar voor de thaise kinderen die met bussen aangevoerd werden deerde het bepaald niet. Ging even een boodschapje doen bij de 7-Eleven en zag dat ze ondanks de regen toch veel plezier hadden. Kinderen springen zo met hun kleren aan in zee. Dacht dat dat was omdat ze niet willen verkleuren in de zon, maar op zo’n zonloze dag gaat dat identiek.  

Paragliding, parapente of hoe deze sport ook heet...

de landing is ingezet. Foto's met dank aan Cor.

En vandaag weer een prachtige en warme zaterdag. De natuur is wat opgefrist door de regen en nu gaat het weer naar de 30 graden! Tijd om er lekker van te genieten!