Zondag 23 Maart 2014 Bangkok en terugreis.

.

Zondag 14 maart was in Thailand de ‘elections day’, de verkiezingen voor het gouvernement. Weinig van gemerkt : nergens lange rijen voor de stembureaus en ‘life as usual’. De gewone dingen zoals de wekelijkse touristenmarkt op de Tae Pea Gate en de Ratchamadoen Road. Er waren wat café’s gesloten, maar het was zondag. Totdat ik om een uur of 6 ging eten in de Gekko Garden, bij die Amerikaan. Het was er vreemd stil en ik wilde alvorens aan het buffet te beginnen een biertje bestellen. Maar dat ging niet: men vertelde dat vanwege de elections er vandaag geen alcoholische drank verkocht mocht worden! En ik begreep toen ook waarom er niemand aan de bar zat en waarom de drankflessen waren afgedekt met kleden! Toen was ook duidelijk waarom sommige café’s gesloten waren. Maar niet iedereen houdt zich aan die maatregel. Maar Rudi, de eigenaar van de Gekko Garden, respecteert als farang de thaise voorschriften dus… toen maar een soda limoen gedronken. Het westerse buffet was overigens weer heerlijk. Vooraf een zalmsalade genomen en als hoofdgerecht varkenshaas in een roomsaus met champignons. En knapperige groentenmix. Vers fruit toe. Op de terugweg naar het hotel bleek het stil op straat vanwege het drankverbod, niettemin waren er kroegen open waar gewoon getapt werd. Of er sancties op zouden volgen is onbekend.

Oud en stram, maar duiken dat ie kan...

Ja, kijk maar, ik was het heus! Zwembad bij hotel Chiang Mai

En dan Bangkok, chaotisch, heksenketel maar toch leuk.

2 jongens op de motorbikes bezorgen zakken met... ijsklontjes!

Zaterdagmiddag was ik bij Pam geweest, altijd gezellig. Gepraat over thai food. De ‘sweet and sour chicken with vegatables and rice’, zoetzure saus met kip en groenten, is één van m’n lievelingsgerechten met veel groenten: paprika, boontjes, ui, ananas. Maar hoe maak je de saus? Pam heeft het me uitgelegd en beloofde de ingredienten voor de saus te laten brengen naar m’n hotel. En jawel, zondagmiddag lag ik heerlijk te luieren bij het zwembad en toen kwam Odd, de zoon van Pam, een paar flessen saus brengen die gemixt de juiste sweet and sour sauce op moeten leveren !

En dinsdag was de dag van vertrek naar BKK. Had al een ticket voor de bus met een goede plaats : vooraan onderin in die dubbeldekker. Boven schudt zo’n bus behoorlijk, onderin heb je er geen last van. Vertrek was om 11h30 voor een tocht van 11 uur! Wel mooi ook die tocht door het prachtige tropische landschap: eerst bergen en bossen, wat later de plains met de rijstvelden, eindeloos maar zeker niet saai. Hier en daar wat originele houten huizen of een fraaie bungalow, een dorp of stadje totdat je bij Ayutthaya bent, 80 Km. van BKK. Dan zijn er langs de hiway fabrieken, bedrijven, kantoren enz. Goed te merken dat je de hoofdstad nadert. Ziet er allemaal welvarend uit: een perfecte infrastructuur, veel bedrijvigheid zelfs nadat het intussen avond was geworden. En zo kwam ik aan om half elf bij het enorme Mo Chit Busstation in BKK. Tientallen bussen staan aan de perrons of geparkeerd naast het station. Gearriveerde bussen stoppen naast de ingang om passagiers uit te laden. En je begrijpt het al: taxi- en tuktukchauffeurs in overvloed. Was nog nauwelijks uit de bus en wachtte op m’n koffer vroeg al iemand ‘where you go?’. ‘Naar m’n hotel’ antwoordde ik. ‘Taxi?’, ja als het een taxi met meter is. Was geen probleem. Niet iedereen heeft een meter, tuktuks al helemaal niet, dus altijd naar de meter vragen. Hij nam m’n koffer en we gingen naar de taxi die stond naast het Mo Chit complex op een ‘camping’. Het bleek een enorme wagen te zijn, een luxe Honda, zoiets als een Renault Espace. Hij klapte enkele leren stoelen op om plaats te maken voor m’n baggage. Geen paneel met Taxi – Meter op dak dus vroeg ik nogmaals of hij een meter had. Kom mee, riep hij en liet me de tarievenlijst zien: Limousineservice vanaf 1500 Baht ! O nee. Wat wil je betalen ? vroeg hij. 100 Baht! Onmogelijk. Ik pakte m’n koffer en liep weg naar de officiele taxi standplaats van het Mo Chit. Onderweg diverse tuktukdrivers die met een ritje wilde aansmeren:  400 Baht, net zoveel als een meter-taxi en je hoeft niet te wachten op een taxi en wees me de rij aan bij de taxistandplaats. Nee, dankjewel. De rij was tamelijk lang maar de taxis rijden af en aan en binnen 5 minuten had ik een taxi met meter! En na een ritje van 15 minuten moest ik 90 Baht betalen! Nooit vergeten: altijd een metertaxi nemen of als je de rit kent het bedrag afspreken.

Zomaar wat impressies uit Bangkok. Hier het beroemde MBK.

Eten op straat uit de rijdende keuken. Voor veel thai die thuis geen keuken hebben.

Het lijkt wel een C&A, maar dit is gewoon op straat. Iedere avond weer inpakken!

Hier een stukje van de BTS Skytrain. Eronder een promenade, daaronder de straat

Het hotel had ik gereserveerd via booking.com. Zag er aardig uit, prijs correct, in een buurt waar ik graag wilde zitten. De kamer bleek wel erg klein, het bed was gewoon slecht, uit de kraan kwam een piepklein straaltje water, meubilair: zelfs geen stoel en bovendien rook het er niet bepaald fris. Maar ja, ik had gereserveerd en kon het niet meer annuleren en om 11 uur ‘s avonds nog een ander hotel gaan zoeken. De buurt, een soi van de drukke Petchaburi Road, was rustig. Ook weinig andere gasten in het hotel. Ik moest het er vier nachten mee doen.

De 'openlucht C&A' van de andere kant

In BKK niets maar dan ook niets van demonstraties, optochten of onlusten gezien terwijl juist in dat gebied (Siam) er toch protestacties geweest waren. In de buurt staat de Bayoketower, de hoogste skyscraper van BKK. Wat verderop heb je de grote malls: Central World, Discovery en de MBK. Op straat een en al kramen met van alles en nogwat: het bruisende hart van een wereldstad. Veel gelopen, terrasjes, toch nog een paar shirts gekocht in de MBK maar verder was de koffer al overvol. De MBK is m’n favorite warenhuis: 6 étages met een enorme oppervlakte vol met ondernemers die kleine winkeltjes exploiteren van soms slechts enkele vierkante meters. Veel van hetzelfde maar prijzen kunnen aardig verschillen. En veel restaurants, koffieshops, bioscopen, een foodcourt waar je voor weinig geld kunt eten en alles is er te koop. Je raakt er niet uitgekeken en bovendien is de temperatuur binnen zeer aangenaam want buiten was het 35, 36 graden!

En vrijdagmorgen om half zes begon de terugreis. Om 06h00 stond ik op de Petchaburi Road en binnen een minuut had ik een taxi die me in goed 30 minuten naar de airport bracht. De koffer en mezelf inchecken, daarna douane en controle van de bagage en gelukkig geen probleem. Toen het tijd was voor de boarding met de instapkaart naar binnen. Bleek ik een plaats toegewezen naast een moslima in een boerka, nikad of zoiets

Hier zo'n mobiel restaurant, midden op straat.

Hier aan de lekkerste cappucino bij Dunkin' Donut in de MBK.

en hier aan het lekkerste bier Leo en een praatje met een thai.

. Ze keek al lelijk naar me en even later vroeg een muslim in een lange jurk me of ik van plaats wilde veranderen. Ik had een seat aan het uiteinde van 4 seats, dus bij het gangpad en hij bood me een middenplaatsje aan in de rij achter mij. Tussen allemaal muslims. Daar had ik geen zin in. En na enig overleg tussen die muslims ging de boerka weg en kwam ere en man naast me zitten, ook muslim. Niet erg welwillend van me maar ik had in Chiang Mai ook al een aanvaring met muslims en daarom had ik er geen zin in. Bovendien: de plaats was niet mijn keus maar die van de Oman Air. In Thailand kan je zo alle buddhistische tempels binnenlopen en bekijken. Nu staat er ook een mosqee daar en wilde dat ook wel eens zien. Nou, niet dus. Op het voorterrein van het gebouw werd ik al zeer onvriendelijk teruggestuurd. Die muslim naast me sprak geen engels dus werd er ook niets gezegd. Het tweede deel van de reis ging gelukkig wat gezelliger. Overigens ben ik best tevreden over Oman Air. Stipt op tijd, modern materieel, goed eten en drinken en een gunstige prijs. Om 19h00 geland in Paris, twee en een half uur later, na wat gegeten te hebben was ik in het hotel. Van 05h30 tot 21h30 lijkt te doen maar er komt wel 6 uur tijdverschil bij derhalve 22 uur onderweg!  

En dan ben je ineens weer in Paris. Wat een wereld van verschil! Bangkok is druk, chaotisch, rommelig maar ook schitterende gebouwen en prachtige huur/koophuizen, van grote klasse. Het verkeer met de vele motorbikes lijkt eveneens ongeorganiseerd maar de thai zijn galant en geven je meestal voorrang als voetganger maar je moet er niet teveel op rekenen... En de warmte kan ook wel eens benauwend worden.
Zaterdagmorgen in Paris bij het opstaan zag ik dat het regende. Toen ik naar buiten ging voor een ontbijt dacht ik "wat moet ik hier, loop te rillen van de kou, grote plassen op straat, was ik maar in BKK"
Paris daarentegen heeft veel meer allure, de lucht was er weer schoon na de smog van vorige week; het lijkt allemaal wat ruimer en voor ons, westerlingen, smaakvoller. Neem nou een monument zoals onderstaand foto van het plein Nation of de huidige rage om bepaalde bruggen te behangen met hangsloten vooral van verliefde stellen. Inmiddels hangen ze niet meer aan het gaas van de brug maar 3,4 rijen dik aan elkaar

Plein Nation met een enorm bronzen beeld.

geklonken. De sleutels worden in de Seine gegooid en het stadsbestuur maakt zich zorgen over het extra gewicht door al die sloten. Maar wel een ludieke actie.

Met alle bagage in de metro Paris

Een kapitaal aan sloten, veelal met hartjes en namen.

Handige verkopers maken gebruik van de hausse en verkopen die sloten voor 10 tot 15 Euros. Prijs in een ijzerwinkel misschien 5 Euros.

Ja, zo is er een einde gekomen aan m'n lange winter-verblijf in Thailand en ik hoop er nog vaak te komen. Pascale, m'n buurvrouw, vertelde dat het zoveel geregend had de afgelopen maanden. Nou geeft dat voor mij nauwelijks overlast maar leuk is het niet. Geef mij maar de zon, de warmte, de ontspannen sfeer van Thailand. Ik ben vanmiddag maar van armoe naar de McDo gegaan om dit blog te kunnen maken want ik heb thuis nog geen internet. Bovendien, m'n huis is koud en het duurt wel een paar dagen voor het weer aangenaam warm wordt.

Ik hoop dat iedereen een beetje genoegen heeft beleefd aan m'n avonturen. Het zijn natuurlijk maar momentopnamen maar ik heb getracht daarmee ook de sfeer een beetje over te brengen want als je nooit in ZO-Asie geweest bent realiseer je niet dat het daar heel anders aan toe gaat. Het lijkt haast een westers land, maar dat is slechts een dun schilletje: verschil tussen arm en rijk is schrikbarend. En de meesten zijn gewoon arm maar leven vaak met de dag. Maar kom je in de malls dan lijkt het of geld geen rol speelt. Indien iemand vragen heeft over bv. het reizen in Thailand, de do and don't things, over eten enz. laat het gewoon weten en stuur me een mail.

Volgens de statistieken van dit blog zijn er meer dan 1000 pageviews geweest en dat zijn voor mij als de 'likes' van Facebook. Dus voor mij ook een bevestiging dat ik niet voor niks heb zitten zwoegen achter m'n computer. Hartelijk bedankt voor je belangstelling en meeleven.