Zaterdag 21 December 2014 Contacten in Cha-Am.

Deze week is een bijzondere week. Nee, niet omdat er spectaculaire voorvallen zijn geweest maar gewoon om het weer in Cha-Am en eigenlijk heel Thailand.

Ben ik gewend hier een temperatuur van rond de dertig graden, al die jaren dat ik hier al kom, nu is er ineens een week met kou! Het begon dinsdagnacht met een aardige storm. Werd wakker van het geklapper van de zeiltjes die aan de luifels hangen maar ook de golfplaten op de luifels. Er hingen 2 shirts buiten te drogen onder de luifel en ik dacht gelijk : oei, die ben ik kwijt, weggewaaid. Maar gelukkig hingen ze er nog en waren tegen de zijmuur aangedrukt. Die koude noordenwind is er de hele week al, geen storm maar een forse wind. Overdag heb ik er weinig last van, dan is de temperatuur gestegen tot 27, 28 graden. Maar zodra de zon onder gaat zakt de temperatuur tot zo’n 20 graden. Goeie temperatuur toch, hoor ik je denken, maar om dat mooie nederlandse woord ‘gevoelswaarde’ te gebruiken : die komt niet verder dan 15 graden ! En dat in Thailand !

Overigens valt dat eigenlijk hier nog mee, in het noorden, Chiang Mai, is de temperatuur slechts 15 graden ‘s nachts. Op grotere hoogte, rond de Doi Inthanon, de hoogste berg van Thailand, vriest het. De thaise regering heeft het gebied aangemerkt als Rampgebied om de hulpverlening daar op gang te kunnen brengen. Want er zijn al enkele mensen bezweken onder de koudegolf.

In Cha-Am vermaak ik me verder prima. Natuurlijk ‘op de koffie’ geweest bij Theo en Jeannette, een paar keer gezamelijk gedineerd, heel gezellig weer eens oude verhalen opgehaald. In het guesthouse van de buurvrouw hier blijkt een nederlander te zitten, Gert-Jan, die hier ook 4 maanden verblijft. Hij heeft een administratiekantoor en dat beoefend hij gewoon hier met zijn computer. Zijn klanten sturen hem de gescande boekingsdocumenten op via internet; hij voert ze in in de computer en maakt de rapportages. Aardige vent zo naast mijn deur en dat is best handig. Ik ben hier nog steeds de enige gast bij die Thai dus een kletspraatje met de tijdelijke buurman is prima.

Ook bij Angela Fern geweest. Ze is weer aan het verbouwen in de tuin van haar guesthouse. Het was zo leuk: er stonden boomstammen met bovenin wat zijtakken in de tuin waarop een rieten dak was geplaatst. Zag er prachtig uit. Maar helaas, ze bleken niet bestand tegen de wind tijdens de zomerse buien. Dus die waren weggewaaid en nu worden er muurtjes gemetseld, plantenbakken, waterpartijen gemaakt. Naar mijn mening iets teveel, maar we zullen zien als het karwei gereed is. En daar ontmoette is weer een heel aardig frans stel uit Nîmes en konden we ervaringen uitwisselen en nog een amerikaans/thaise man. Hij heeft een thaise moeder en amerikaanse vader en na zijn studie in USA (engeneer) weer terug naar zijn geboorteland. Ook een aardige kerel waar ik een goede clic mee had. En zulke ontmoetinge maken toch dat je je thuis voelt. En niet te vergeten Thanya. Zij is familie van de eigenaar van het Aroy restaurant en helpt daar wat, een goed en leuk restaurant waar ik vaak dineer. Thanya is 40 tot 45 jaar, ik weet het niet precies. Ze wil graag dat ik in Thailand kom wonen: “je wordt ook ouder, straks heb je iemand nodig om je te verzorgen en dat zal ik dan doen voor je”. Ja, wat moet je daarop zeggen? Zij is een hele mooie vrouw, goed figuur, spontaan. Ik voel me uitstekend hier maar ik ben er (nog) niet aan toe. Maar wie weet? Een franse ‘Foyer pour les personnes agées”, zeg maar bejaardenhuis, is niet een echt prettig vooruitzicht… En verder natuurlijk de gewone vluchtige contacten: de mensen zijn hier zo ontspannen, nemen de tijd voor je, met een vriendelijke glimlach : “Helllo, how is your day today?” Heb je deze mensen een keer gesproken, dan steken ze altijd hun hand op als ze je weer zien en willen graag weer een praatje maken. En ik ontmoette ook weer Mr. Rungsak en Mr. Bee, de nachtportiers van het Saeng Thong waar ik zo'n 3 winters verbleef. Ze waren wat teleurgesteld dat ik niet in hun resort verblijf.maar begrepen het wel.

Ik heb een korte video gemaakt vanaf mijn balcon van het Guesthouse. Zo krijg je een beetje een indruk hoe het eruit ziet. Ja, het leven is hier zo gemakkelijk. Ik heb een prima kamer met alles wat je nodig hebt, Een wasje kan ik gewoon op straat draaien voor 30 Baht (0,70 Euro), drogen op mijn balcon. Eten: hier op de hoek van de straat gebruik ik m’n zgn. Engelse ontbijt met toast, gebakken eieren, bacon, ham enz. En ‘s avonds een of ander restaurant een lekkere thaise maaltijd voor een paar euros. Ja, ik ben een gelukkig mens dat ik dat kan doen! En als het na het weekend weer wat warmer wordt is het helemaal top!

De video opladen gaf veel problemen. "sorry er is een probleem met het opladen, probeer het later  nog eens" en dat heb ik talloze keren geprobeerd, maar het is nu een fotoreportage geworden. Volgende keer maar weer proberen.

Dus nog maar 2 foto's: De voorkant van het Guesthouse, bij het verticale groen/witte windscherm en eentje van mezelf waar ik m'n "zwitserlevengevoel" etaleer!

Om misverstanden te voorkomen na het verhaal over de thaise dame: elke man hier zal zo’n verhaal kunnen vertellen over een thaise vrouw. Thaise vrouwen zien een westerse man als hun levensverzekering, want buitenlanders zijn altijd “rijk”. En ik heb inmiddels al té veel verhalen gehoord van nederlanders enz. die een thaise vrouw hadden gevonden: de meest afschuwelijke drama’s vinden na verloop van tijd plaats en de berooide en beroofde farang wordt het land uitgegooid. Uitzonderingen daargelaten maar het blijft gewoon heel goed oppassen! Ik maak me dus geen enkele illusie! 

    

Voor al m’n trouwe lezers: Goede, prettige, zalige Kerstdagen. Volgende keer meer over Cha-Am en omgeving.