Zaterdag 11 January 2014 Even weg uit Cha-Am.

Een heerlijk weekje met weer temperaturen tot 30, 32 graden ‘s middags en ook ‘s avonds nog lekker warm. En weer een rustige week: de kerstvacantie is voorbij, dus de hele week weinig touristen. 

Zondagavond had ik een afscheidsavondje georganiseerd bij Baan Fern Talay, het guesthouse van Angela. Jeannette en Theo zouden deze week vertrekken naar Bali, dus zodoende. We hebben er heerlijk gegeten en op mijn verzoek werd er ook tomatensoep geserveerd omdat we alledrie houden van deze soep. En natuurlijk in een leuke ambiance, in de tuin voor het guesthouse, vol met beelden en beeldjes. En Angela had met haar equipe natuurlijk haar uiterste best gedaan. Theo vroeg me waarom ik niet eerder haar geintroduceerd had.

Het was overigens niet het allerlaatste diner wat we samen gebruikt hebben; dinsdagnacht zijn ze vertrokken en ik zou hun gehuurde motorbike woensdag terugbrengen naar de verhuurder dus opnieuw gezamelijk gegeten, nu bij Mums.

Intussen ben ik mijn vertrek uit Cha-Am ook aan het voorbereiden. Maar ja, de baas spreekt geen woord Engels en de buurvrouw die bemiddeld had bij aankomst was op vacantie. Uiteindelijk iemand van de straat geplukt die – een paar woorden – engels sprak. Verteld dat ik 11 january vertrek en wilde gelijk reserveren voor dezelfde kamer voor de terugkomst in Cha-Am eind January. Dat was wat lastig want hij wilde dat ik dan die 3 weken ook betaalde. Afgezien van de week met Nieuwjaar was ik steeds de enige gast hier, dus daar voelde ik niets voor. De communicatie liep vast en ik dacht iets anders te zoeken, er zijn in hetzelfde buurtje andere guesthouses waar ik graag ontvangen word. Enfin, 2 dagen later komt de baas erop terug met de poetsvrouw en nogmaals uitgelegd dat ik niet voor de lege kamer ga betalen. Ze snapten het niet en nog maar iemand van de straat gehaald om te vertalen. Die man bracht zijn 4 maatjes (allen Thai) mee en zo stonden we met z’n achten te onderhandelen over het probleem! Maar ik heb m’n gelijk gekregen en iedereen tevreden! Toen dat opgelost was met de motorbike naar een heel klein vissersdorpje ten noorden van Cha-Am gegaan. Kleine bootje, kleine vissen die gedroogd worden en zelfs onderdelen van de jellyfish, de grote kwallen. Het middenstuk (het lichaam?) ertuit gesneden zodat je slechts een rond vlies overhoudt en dat lag in de pekel. Wat er daarna mee gebeurt weet ik niet. Ook nog bij m'n droomhuis aan het strand geweest: de architektuur als van Corbusier, ruim, licht, zwembad voor de deur, direkt aan het strand. Maar... ik betwijfel of er ooit wel iemand geweest is het afgelopen jaar, het stond er nog net zo bij als vorig jaar. Het huis is prachtig maar ik zou er niet willen zitten zo afgelegen.

Op gaas ligt de vis te drogen, anderen gespiesd op de achtergrond

De jellyfish in de pekel. En dan....?

Dit huis spreekt tot mijn verbeelding, prachtig ontwerp!

Donderdag ben ik opnieuw naar het Forest Park Phanturat geweest. Was er 2 weken geleden met Theo geweest maar we hebben toen niet de top beklommen. En natuurlijk wilde ik toch naar de top. Dus met goede schoenen, water, camera etc. naar de top. Het eerste stuk is goed te doen, een trap, een pad, niet te steil, prima. Maar hoe verder naar boven hoe moeilijker het werd. Er waren stukken bij die je gerust categorie 5 kan noemen. Balancerend op de scherpe rotsblokken je weg zien te vinden met behulp van takken en lianen. Net het echte leven, daar kom je ook wel eens haast onbegaanbare wegen tegen! Maar alles ging goed en eenmaal boven natuurlijk een prachtig uitzicht. En dat mocht best wat zweetdruppels kosten: doorweekt was ik! En als je dan weer beneden bent en je ziet daar hoog boven je het hekje bij het uitzichtpunt is dat een heerlijk gevoel: I did it! En ‘s avonds opnieuw bij Angela gegeten want ik had toch een motorbike ter beschikking. De lieverds daar doen zo hun best. Ik bestelde ‘green curry with chicken and veggies’, niet te spicy. Was heerlijk met knapperige groenten in de cocosmelk. Angela’s moeder bracht me nog een dessert van divers fruit met ijs.

Nee, niet blootvoets de berg op, maar even de voeten afkoelen.

Het park aan de voet van de berg en

op de top bij het hekje

En de vrijdag maar weer eens flink gewandeld, gezwommen in de zee, m’n koffer pakken, want morgen ga ik met de mini-van naar BKK en door naar Rayong om tenslotte met de songthaw, de blue cab, naar Els te reizen. En de volgende dag door naar Cambodia. Ja, het moet nou eenmaal om naar Cambodia te gaan vanwege het visa.

Het ritme van m’n blog zal vermoedelijk verstoord worden. Weet niet waar ik volgende week zaterdag uithang en of er internet beschikbaar is. Ik wil eigenlijk naar het zuiden in Cambodia maar ik heb geen idée hoe ik daar moet komen. Vanaf de grens ga ik eerst naar Battambang en daar de mogelijkheden onderzoeken. Lekker met de rugzak, de koffer blijft bij Els. Maar als het enigszins mogelijk is laat ik via dit blog wat horen. De Angkor Wat bij Siem Riep was verpletterend mooi vorig jaar maar die sla ik nu even over.

en een kijkje van bovenaf op het park.

De volgende aflevering dus meer over Cambodia.